Op maandag 9 februari 2026 speelde Holly Humberstone de eerste show van haar mini-tour in Brussel. Zeven data telt die reeks, niet toevallig allemaal in kleine zalen. De 26-jarige Britse wilde haar fans geen bombast, maar intimiteit bieden. Het werd een eerste, kwetsbare kennismaking met ‘Cruel World’, haar tweede album dat op 10 april verschijnt. Wie deze show als maatstaf neemt, kan alleen maar concluderen dat Humberstone er scherper, vrijer en zelfzekerder staat dan ooit.
Een cocon van intimiteit
150 mensen. Meer past er niet in de AB Club. Ooit was dat het soort zaal waarvan Humberstone droomde om ze uit te verkopen; nu waren de tickets in enkele uren verdwenen. De honger naar nieuw werk is groot. Die honger werd maandagavond eindelijk gestild.
Na anderhalf jaar relatieve stilte bij de zangeres, maakte ze resoluut de keuze om de gehele set volledig akoestisch aan te pakken. Zelf verantwoordde ze die keuze om haar ritme terug te vinden in een nieuwe albumcyclus. Vooral wilde ze toetsen hoe haar gloednieuwe nummers landen bij haar fans. Aan verbinding geen gebrek in Brussel. Meermaals onderbrak ze haar set om het publiek te bedanken, zichtbaar ontroerd door de warme ontvangst.
Ze gaf toe nerveus te zijn. Dit waren de allereerste liveversies van haar nieuwe nummers. Vocaalgewijs zat ze er niet altijd op, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de intensiteit en overgave van haar doen. Teruggebracht tot hun essentie klonken de songs breekbaar en engelachtig.
‘It’s a Cruel World’
De reden waarom de meeste fans afzakten naar Brussel was natuurlijk de nieuwe muziek. Humberstone opende met de verse single ‘To Love Somebody’ en zette meteen de toon. Opvallend: het nummer is energieker dan wat we van haar gewend zijn. Die beweging richting meer vaart en lef loopt als een rode draad door de set.
Zelfs met minimale begeleiding was duidelijk waar ‘Cruel World‘ naartoe wil. Minder veilige keuzes en minder herkenbare sad-indie-clichés. Sommige piano-arrangementen deden zelfs denken aan de klassieke rocktheatraliteit die we van Queen gewoon zijn. Grootse akkoorden, dramatische uithalen, emotie in lagen. Een verrassende, maar erg geslaagde koerswijziging.
Waar Humberstones oudere werk soms dreigde te vervallen in herhaling, klinkt in de Ancienne Belgique een artiest die ruimte heeft genomen voor haar creatieve proces. Ze vertelde dat het schrijfproces van haar tweede album rustiger en aangenamer verliep. Geen deadlines tussen tours door, maar anderhalf jaar voor zichzelf en het schrijven. Die ruimte hoor je. ‘Beauty Pageant’, dat ze zelf omschrijft als een nummer over jong vrouw-zijn, durft muzikaal risico’s nemen en ontwijkt voorspelbaarheid. Hetzelfde geldt voor ‘White Noise’, geschreven in Nashville en door Humberstone aangekondigd als een anthemische popsong. Een beschrijving die ze volledig waarmaakt.
Ruimte voor oud en nieuw
Naast het nieuwe materiaal maakte Humberstone in Brussel ook bewust ruimte voor de parels die haar naam hebben gevestigd. ‘Kissing in Swimming Pools’ klonk even raak en tijdloos als toen en onderstreepte nogmaals waarom zij tot het sterkste songwritertalenten van het Verenigd Koninkrijk behoort. Met ‘Scarlett’ bevestigde ze haar status als stem van een generatie: scherp observerend en emotioneel eerlijk.
Humberstone is op haar best wanneer ze zich niet verliest in opsmuk, maar vertrouwt op de essentie van haar muziek. Een filosofie die ze zelf treffend samenvatte met: “If it ain’t broken, don’t fix it.” In Brussel werd die gedachte tastbaar. Elk nummer mocht ademen en elk woord werd zorgvuldig gebracht.
Ook eerder werk zoals ‘Deep End’ en ‘Falling Asleep At The Wheel’ werd op een bijzonder warme respons onthaald. Zes jaar na haar debuut slaagt Humberstone er nog steeds moeiteloos in om het publiek terug te voeren naar dat eerste moment dat we verliefd werden op haar; die herkenning en eerlijkheid. De songs voelen nog steeds alsof ze recht uit het dagboek geplukt zijn.
Van Holly Humberstone hebben we duidelijk nog lang niet het laatste gehoord. Als deze nieuwe nummers enige indicatie zijn, dan wordt ‘Cruel World‘ haar sterkste werk tot nu toe. De intimiteit van deze mini-tour herleidt alles tot de kern. Haar stem, haar lyricisme, haar kwetsbaarheid. In Brussel werd geen groots spektakel opgevoerd. Er werd een herinnering gecreëerd. Eentje die nog wel even zal nazinderen.
Setlist
- To Love Somebody (nieuw)
- Paint My Bedroom Black
- The Walls Are Way Too Thin
- Into Your Room
- Die Happy (nieuw)
- Falling Asleep At The Wheel
- Kissing in Swimming Pools
- Beauty Pageant (nieuw)
- Scarlett
- Cruel World (nieuw)
- Lucy (nieuw)
- White Noise (nieuw)
- Friendly Fire
- Deep End
- Dive
