Medicatie om snel af te vallen: een fenomeen dat razend populair is, maar tegelijk ook bakken kritiek krijgt. De kritiek en gevolgen van het gebruik komt meestal van wetenschappers. Maar weten we hoe Mounjaro of andere middelen door de gebruikers zelf ervaren worden? Wij gingen op zoek naar getuigenissen die ons de andere kant van het verhaal lieten horen.
“Die bijwerkingen? Dat viel eigenlijk mee.”
Wie online zoekt naar ervaringen, stoot al snel op verhalen van wetenschappers die waarschuwen voor bijwerkingen. Toch klinkt bij onze gesprekspartners een ander verhaal.
Birgit uit Heusden herinnert zich hoe ze begon met twijfel. “Ik had echt schrik van wat ik allemaal las. Daardoor hebben mijn arts en ik besloten om heel geleidelijk op te bouwen.” Na tien maanden zit ze aan 7,5 mg. “In het begin had ik eigenlijk bijna geen last. Nu voel ik door die hogere dosis wat misselijkheid, maar niet in erge mate”.
Ook Clement herkent zich niet in de zwaarste waarschuwingen. “Na de eerste prik voelde ik me na twaalf uur wat misselijk en wat hoofdpijn. Daarna niet meer.”
Yulia gebruikte de laagste dosis Wegovy. “Ik heb eigenlijk nooit fysieke klachten gehad.” Ze nuanceert wel: haar vriend nam een hogere dosis en had wel last van misselijkheid.
Uit deze gesprekken blijkt dat de bijwerkingen sterk individueel én dosisgebonden zijn.
Een andere relatie met eten
Wat bij alle getuigen terugkomt, is de verandering in levensstijl. Niet alleen eten ze minder, hun relatie met voeding verandert.
“De constante drang en afhankelijkheid van suiker is gewoon weg,” zegt Clement. “Nu heb ik meer energie, terwijl ik veel minder suikers eet”.
Ook Birgit spreekt over veranderingen in haar levenststijl. “Het is niet alleen meer bewegen. Ook minder en gezonder eten, ook. Natuurlijk mag je af en toe eens zondigen.”
Beweging blijkt toch een iets moeilijker verhaal dan minder eten. Yulia en Clement hebben allebei een drukke, zittende job. “Tijd vinden om te sporten blijft een moeilijke opdracht en is niet altijd prioriteit,” zegt Clement. Daarom zien zij het gebruik van één van de afslankmiddelen als de ideale oplossing.
Minder pintjes, meer zelfvertrouwen
De impact reikt verder dan voeding alleen.
“De goesting om de vrijdagavond pintjes te gaan drinken, is fel verminderd. Dit is puur mentaal.” vertelt Clement. “Hiervoor kon ik met gemak 15 pinten drinken, nu niet meer.” “En als ik uitga, is het veel meer met mate.”
Evangelina ervaart vooral een mentale ommekeer. “Mijn zelfzekerheid is veel sterker geworden.” Door het gewichtsverlies voelt ze zich comfortabeler in sociale situaties. “Op mensen afstappen en uitgaan, dat gaat nu veel makkelijker.”
“Je blijft jezelf zien zoals vroeger.”
Maar Evangelina waarschuwt voor een minder zichtbare keerzijde.
“Je kan mentaal echt opgeslorpt worden door je gewicht,” zegt Evangelina. Bij elke doktersafspraak wordt haar vooruitgang opgemeten. Zo intensief bezig zijn met gewicht en cijfers kan mentaal uitputtend zijn. “Je wilt genoeg afgevallen zijn voor die volgende afspraak.”
Door snel veel gewicht te verliezen, komt het mentale beeld die je hebt van jezelf soms achter op je fysiek beeld. “Zelfs als je al veel bent afgevallen, zie je die oude versie van jezelf wanneer je in de spiegel kijkt. Je vergeet snel welke stappen je al gezet hebt.”
De afslankmiddelen veranderen dus niet alleen je lichaam, maar kunnen ook je zelfbeeld veranderen.
De ‘luie weg’?
Alle getuigen vertellen ons dat ze open zijn tegen vrienden en familie over hun gebruik. Ze merken dat ze vaak botsen op negatieve reacties uit hun omgeving. Die reacties komen volgens hen voort uit onvoldoende kennis over de extra zaken die gebruikers moeten doen tijdens het gebruik. “Het is geen wondermiddel,” benadrukt Evangelina. “Als je niets verandert aan je voeding en beweging, gebeurt er weinig.” Taboe rond het gebruik van afslankmiddelen is dus zeker nog aanwezig.
Wat kan beter?
Naast hun persoonlijke ervaringen vertelden de getuigen ons ook wat volgens hen beter kan.
Birgit pleit voor gedeeltelijke terugbetaling. “Het zijn dure producten. Maar als mensen zich beter voelen en op lange termijn gezonder zijn, bespaart dat misschien net kosten voor de gezondheidszorg.”
Ze wijst ook op het belang van correcte informatie. “Mensen kennen de verschillen tussen de soorten afslankmiddelen niet.” Zij krijgt soms te horen dat ze de medicatie van diabetespatiënten afneemt, waardoor zij met een tekort kampen. Enkel Ozempic is een medicijn voor mensen met diabetes, dit geldt niet voor de andere varianten zoals Mounjaro en Wegovy.
Evangelina ziet verplichte begeleiding als een meerwaarde. “Je krijgt medische opvolging, maar begeleiding rond voeding en beweging zou echt helpen. Mounjaro is een goeie aanzet, geen oplossing op zich.” Nu moeten gebruikers zelf het initiatief nemen, maar weten vaak niet waar te beginnen. Een diëtiste die het proces begeleidt lijkt Evangelina geen onnodige luxe.
Wat uit deze gesprekken vooral naar voren komt, is nuance. De middelen zijn geen mirakeloplossing, maar ook geen rampzalige hype zoals soms wordt voorgesteld. Voor deze gebruikers betekenen ze meer energie, een aanzet tot gezonder leven en meer zelfvertrouwen. Tegelijk vragen ze om betere begeleiding, meer educatie en minder stigma.